جواب:بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
وَٱلسَّلَامُ عَلی عِبادِالله
با تشکر از اعتمادتان به سایت انهار
بزرگوار
رنجنامه شما واقعاً دردناک و تکاندهنده است؛ حکایت جفایی که از سوی عزیزترین فرد (مادر) بر شما فرزند خدمتگزار رفته، زخمی است که به این سادگی التیام نمییابد.
برای پاسخ به شما برادر دردمند، باید از سه منظر حقوقی، معرفتی و اخلاقی راه را روشن کرد تا هم حق پایمال شده بازگردد و هم جگر سوختهتان آرام گیرد:
{۱} راهکار حقوقی (باطل کردن بخشی از وصیت)
بزرگوار، طبق قوانین اسلام و ایران، هیچکس نمیتواند تمام اموالش را به یک نفر بدهد و دیگران را کلا محروم کند:
- قانون ثلث:
هر فردی فقط اختیار یکسوم (۱/۳) اموالش را دارد که وصیت کند. دو ثلث دیگر (یعنی حدود ۶۶ درصد اموال) متعلق به همه ورثه (از جمله شما) است و وصیت در آن بخش قانونی و شرعی نیست، مگر اینکه خودتان رضایت دهید (که نداده اید).
- وصیتنامه خودنوشت بعد از ۱۹ سال:
ارائه وصیتنامه بعد از این همه سال بسیار مشکوک است. شما میتوانید در دادگاه نسبت به اصالت خط و امضا شکایت کنید (دعوای اثبات اصالت یا ادعای جعل). اگر ثابت شود وصیتنامه واقعی نیست یا در زمان حجر (عدم سلامت عقل) مادر نوشته شده، کلاً باطل میشود.
{۲} منظر معرفتی (معامله با خدا، نه با مادر)
«برادر بزرگوار! شما سبزی پاک کردی، تیمارداری کردی و دخترانه دور مادر گشتی؛ اما طرفِ حساب شما در آن لحظات چه کسی بود؟ اگر برای رضای خدا و اطاعت از حکم او (احسان به والدین) بوده، خداوند تمام آن لحظات را در کارنامه شما به عنوان «برّ الوالدین» ثبت فرموده و سِمتِ خدا، هیچ بدهیای به کسی نمیماند.»
- اینکه مادر قدرنشناسی کرده، از اجر شما نزد خدا کم نمیکند، بلکه امتحان شما را سختتر و پاداششان را عظیمتر کرده است.
{۳} رهایی از زنجیر «لعنت» و «نفرت»
لعنت کردن مدام، بیش از آنکه به روح مادر آسیب بزند، روحِ خودِتان و فضای خانهتان را تاریک و سنگین میکند.
- البته شما حق دارید که ناراحت باشید و حلال نکنید (حقالناس شوخیبردار نیست)، اما سپردن کار به «عادِلِ حقیقی» بسیار آرامبخشتر است.
بزرگوار، «انتقام حق فرزندانت را به خدا بسپار که او از هر قاضیای عادلتر است.»
{۴} پیشنهادی برای آرامش قلب شما
حتماً برای آرامش خود، این عبارت را خطاب به خداوند بفرمائید:
«خدایا! من برای تو به مادرم خدمت کردم؛ حالا که او در حق من جفا کرده، تو که خزانهدار غیبی، سهم فرزندان مرا از جایی که گمان نمیبرم به زندگیشان برسان.»
خلاصه پاسخ به شما:
۱. حتماً از طریق وکیل اقدام کنید تا سهم قانونی خود (مازاد بر ثلث) را پس بگیرید.
۲. برادرتان را مخاطب قرار دهید، نه مادرِ فوت شده را؛ چرا که برادر با علم به جفا، مالِ غصبی را تصاحب کرده است.
۳. اطمینان داشته باشید که زمین گرد است و برکتِ آن نیتهای پاک، به زودی در موفقیت فرزندانتان دیده خواهد شد، حتی اگر مالی از آن مادر به آنها نرسد.
امیدوارم این کلمات مرهمی بر دل شکسته شما برادر بزرگوار باشد. والله عالم
اَللّهُمَّعَجِّللِوَلیِّکَالفَرَجَوَالْعافِیَة وَالنَّصْرَ
اَللّهُمَ صَلَّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّل فَرَجَهُم
وَ اَهلِک وَ الْعَنْ أعْدائَهُم أجْمَعِین